Football Manager Zone

Na dworze jest tak zimno, że czuję, jak zamarzają mi zęby - nie ma co, zima przyszła na całego. Lubię taką pogodę, szczególnie po corocznym wyczekiwaniu w poprzednich latach, gdzie najniższe temperatury wynosiły najwyżej -5 stopni. Park już całkiem opustoszały, w końcu kto poza mną będzie spacerował w taką pogodę. Jedynie kilka przykurczonych osób z pośpiechem wyminęło mnie na drodze, śpieszą się do domu. Ja natomiast pogrążony znów w rozmyślaniach praktycznie nie zwracałem na nich uwagi. Dzisiejszy spacer postanowiłem poświęcić roli taktyki i zagadnień taktycznych w Football Managerze – wszystko okiem laika taktycznego, jakim jestem. Przyznam szczerze, nigdy tym aspektem gry specjalnie się nie interesowałem, ot, ustawiałem formację, dobierałem zawodników bez jakiegoś szczegółowego zagłębiania się w ich predyspozycje, ustawiałem suwaczki w poleceniach drużynowych... i tyle. Każda większa próba ingerencji w taktykę mojej drużyny kończyła się fiaskiem, a tak zawsze jakiś sukces udało się zdobyć. Czytając wielokrotnie poradniki taktyczne, bogate rady na ten temat, szczegółowe analizy atrybutów w profilach graczy, zastanawiałem się, czy to jest naprawdę potrzebne?

Ciężko mi dojść do jednoznacznej odpowiedzi. W końcu i ja, praktycznie nie ruszając taktyki w mojej drużynie, potrafiłem odnosić jako takie sukcesy i to nie tylko w drużynach, które z racji stanu posiadania piłkarzy były do takowych stworzone - swoiste samograje. Ta sztuka udawała mi się nawet w przeciętniakach z naszej ligi. Z drugiej strony można też było naczytać się, jak niektóre taktyki powodują zawojowanie świata nikomu nieznanymi zespołami w przeciągu maksymalnie dwóch sezonów. Dla mnie jednak nie było potrzebne spędzanie kilku godzin przed meczem by móc to spotkanie wygrać. Nie czułem po prostu nigdy takiej potrzeby, a zwycięstwa jako takie przychodziły i przyjemność z gry również była. Wychodzi więc na to, że w zasadzie majstrowanie i dogłębne zabawy przy taktyce nie są aż tak konieczne - owszem, może ma to mniejsze skutki, ale jednak i bez posiadania mózgu Mourinho w tych kwestiach można sobie nieźle poradzić.

Mam swoją ulubioną taktykę, a wszystkie próbowane wariacje na jej temat sprowadzały się w ostateczności do powrotu do systemu 4-5-1, który to zawsze okazywał się tym najlepszym. Niby przy transferach nie zwracałem na to uwagi, niby kombinowałem – zawsze jednak wychodziło tak, że na szpicy miałem jednego snajpera, wspieranego przez dwóch ofensywnych pomocników i dwóch skrzydłowych. Nie zajmowałem się przy tym ustawieniami, po prostu na ekranie taktycznym zespołu układałem koszulki (nieco wcześniej kuleczki) w znany sobie wzór, przesuwałem suwaki i grałem. Nie powiem, na tyle przyzwyczaiłem się do tej taktyki, że każda inna jest dla mnie dziwnie obca i nigdy nie jestem usatysfakcjonowany osiąganymi z nią wynikami. Gram więc monotematycznie jedną taktyką, zmienianą raz na pół roku, kiedy to już efekty są zdecydowanie gorsze. A i wtedy zmiany te są zaledwie kosmetyczne.

Wiele mówi się o predyspozycjach graczy do gry na danej pozycji, o jakichś atrybutach, o odpowiedniej ich selekcji i doborze. Osobiście nigdy nie zwracałem przy doborze gracza większej uwagi niż na dosłownie 2-3 cechy, które uważam za kluczowe. I tak napastnicy to przede wszystkim technika, wykańczanie akcji i przewidywanie, a środkowy obrońca to krycie, odbiór i gra głową. Kiedyś mój znajomy wyśmiał mnie nieco, gdy mu o tym powiedziałem - sam zanim kupił gracza analizował, rozmyślał, porównywał. Pokazałem mu jednak jak gra moja drużyna i tak na dobrą sprawę nawet kupowanie „na chybcika” też przynosić bardzo dobre rezultaty. Bo sprawdza się przecież i tak najważniejsze dla danego gracza umiejętności, nie ma więc wielkiej potrzeby dogłębniejszego rozkładania na czynniki pierwsze delikwenta. Oczywiście nie przynosi to może aż takich efektów, ale powtórzę jeszcze raz - nie każdemu się chce i nie każdy ma do tego zdolności, by móc w dokładny sposób zanalizować predyspozycje taktyczne wybranego grajka.

Kolejną ciekawą sprawą są polecenia indywidualne, absolutnie przeze mnie ignorowane. Nie wiem czemu, po prostu nigdy ich nie ruszałem i tak mi już zostało. Całkowicie wystarczy mi nastawienie poleceń drużynowych, bez konieczności dokładnego ustalania zachowań pojedynczych zawodników na boisku. I jak się znowu okazuje - nie jest to właściwie (oczywiście jak dla mnie) do niczego potrzebne, bo też piłkarze znakomicie sobie radzą bez sztywnego dyrygowania nimi.

Nie wiem z czego wynika ten mój absolutny brak zainteresowania aspektem taktycznym w Football Managerze. Być może dlatego, że zawsze obawiałem się przekombinować i sprawić, że drużyna zacznie grać gorzej? Utwierdzały mnie w tym przyzwoite wyniki osiągane przy traktowaniu po macoszemu taktyki. Dodatkową sprawą jest też z pewnością moje wrodzone lenistwo, które sprawia, że chcę migusiem włączyć mecz i po prostu go wygrać. Kiedy idzie o zmiany, w jego trakcie najczęściej ograniczam się do stałego schematu zachowań w danych sytuacjach, czy też zmian najbardziej zmęczonych graczy na świeżych. Bo inaczej po prostu nie umiem.

Football Manager jest na tyle elastyczną grą, jeśli chodzi o aspekt taktyczny, że z pewnością podpasuje każdemu - i tym bardziej zaawansowanym jak i kompletnym laikom w kwestiach taktyki. Niektórzy cieszą się z siedzenia kilka godzin przed ekranem przedmeczowym, ustawianiem graczy przed każdym spotkaniem, w ostateczności wielką satysfakcją po zwycięstwie. Inni, jak ja - wolą szybką, dynamiczną rozgrywkę, duży nacisk na zabawę przy transferach i stałych schematach taktycznych, czy też po prostu gotowych, ściągniętych z Internetu taktykach. Jedni i drudzy mają prawo do własnej zabawy i koncepcji gry. Bo przecież w końcu o to przede wszystkim chodzi. Jako kompletny ignorant i laik taktyczny zawsze wybieram tę drugą wersję, która mi po prostu bardziej pasuje. I niesie ze sobą rozrywkę, której chcę.

Dzisiaj spacer nieco krótszy niż zazwyczaj, pogoda niestety nie sprzyja jego dłuższemu odbywaniu. Wracam już do redakcji, gdzie wieczny ogień płonących monitorów zapewnia przyjemne ciepło.

Do usłyszenia, mam nadzieję, w bardziej sprzyjających warunkach atmosferycznych.